Barok

1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  ...  |  ostatnia

Język polski, Barok

Pamiętnikarstwo bujnie rozwinęło się w epoce baroku, a Pasek jest czołowym przedstawicielem tej odmiany literatury. "Pamiętniki" obejmują lata 1656-1688. W pierwszej części Pasek opisuje walki Czarnieckiego ze Szwedami, wojnę z Moskwą, czasy Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Nie jest to dokument historyczny, bo wydarzenia te spisuje autor pod koniec życia, zawodzi go pamięć i miesza fakty, myli daty. W drugiej części "Pamiętników" Pasek przedstawia obrazy z życia ziemiańskiego, w których ujawnia się jako gospodarz i obywatel. Charakteryzują one mentalność szlachty, obrazują jej życie, zwyczaje. Daje tu autor portret Sarmaty, mówiąc o samym sobie. Pokazuje również postawę żołnierza, w której obok rycerskiej bojowości ujawnia sarmacką samowolę; także obrazki z rodzinnego życia, dostarczające wiedzy o zabawach i uroczystościach wiejskich, o zachowaniu się tam szlachty. "Pamiętniki" mają ogromną wartość literacką,...

Więcej o: "Pamiętniki" J.Ch. Paska jako dokument epoki

Język polski, Barok

Fenomen nieustającej popularności dramatów Szekspira ma, moim zdaniem, kilka źródeł. Żadne z nich z osobna nie zagwarantowałoby twórczości angielskiego dramaturga tak poczesnego miejsca w historii literatury. Jednak wszystkie razem splecione w jedną, harmonijną całość, składają się na mieszankę tak doskonałą, że mimo upływu ponad czterech stuleci, nic a nic nie straciła ona ze swej pierwotnej świeżości. Sądzę, że główna przyczyna niezwykłej popularności dramatów Szekspira leży w tym, że są one uniwersalne. To nic, że powstały cztery wieki temu. Do dziś nie utraciły wiele ze swej aktualności, jaką miały w czasach początków teatru elżbietańskiego. Szekspir celowo nie osadzał swych sztuk zbyt mocno w realiach historycznych. Dramat rozgrywa się nie w związku z dziejowymi zwrotami, a poprzez działania bohaterów. Czasy się zmieniają, powstają i padają królestwa, krwawe rewolucje i wojny przetaczają się...

Więcej o: Aktualność dramatów Szekspira

Język polski, Barok

Po średniowieczu i renesansie - epokach, które "ujarzmiły" miłość - w baroku dokonała się jej metamorfoza. Owe zmiany nastąpiły głównie w swobodzie traktowania tematyki miłosnej - otworzyły się drzwi prowadzące do gwałtowności, pożądania, rozkoszy. Miłość barokowa była przede wszystkim miłością sensualną i ściśle łączyła się z fascynacją ludzkim ciałem. Zaczęto odważniej pokazywać nagość, przemycać motywy swobodnie erotyczne pod osłoną scen alegorycznych czy mitologiczno-historycznych. Zgodnie z ideologią barokową - ową "udziwnioną perłą" - artyści opiewali z całym rozmachem świat miłości cielesnej, dynamiki i zmysłowości. Na przykład u Piotra Pawła Rubensa możemy oglądać ogromny korowód zdrowych i bujnych postaci, prezentowanych z lubością i odwagą. W twórczości niektórych artystów można doszukać się treści wręcz obscenicznych. W sztuce barokowej bardzo często zestawiano miłość ze...

Więcej o: Model miłości barokowej zawarty w różnych utworach poetyckich

1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  ...  |  ostatnia