Gleby astrefowe

Gleby astrefowe, powstają w specyficznych warunkach w różnych strefach. W każdej strefie klimatyczno-roślinno-glebowej działają lokalne warunki zalegania wód gruntowych, rzeźby terenu i rodzaju podłoża skalnego. De­cydują one o powstawaniu określonych typów gleb, niezależnie od strefy klimatycznej. Są to gleby astrefowe, do których należą:

gleby górskie - młode gleby o niewykształconym profilu, w których po­ziom próchniczny położony jest bezpośrednio na zwietrzelinie. Żyzność gleb górskich jest niewielka.

gleby aluwialne (mady) - powstają w dolinach rzecznych na skutek osa­dzania substancji organicznych i ilastych podczas wylewów rzek. Wody powodziowe nie dopuszczają do zakwaszenia, stąd mady są glebami bardzo żyznymi. Największe obszary gleb aluwialnych znajdują się w deltach rzek.

gleby bagienne - tworzą się na terenach o dużym uwodnieniu. Mają dużą ilość słabo rozłożonej substancji organicznej i silnie kwaśny odczyn. Bardzo wyraźnie zaznacza się w nich poziom glejowy. Jeśli poziom glejowy położony jest płytko pod powierzchnią, gleba przybiera od niego nazwę. Gleby bagienne są mało żyzne nawet po osusze­niu.

czarne ziemie - powstają w warunkach utrudnionego, powolnego odpływu wody na podłożu bogatym w węglan wapnia. Posiadają poziom próchniczny o dużej miąższości oraz poziom glejowy. Czarne ziemie są bardzo żyzne.