Język polski

pierwsza  |  ...  |  214  |  215  |  216  |  217  |  218  |  219  |  220


Manifesty i programy epoki.

Język polski, Młoda Polska

Zenon Przesmycki-Miriam w artykule "Maurycy Maeterlinck i jego stanowisko we współ-czesnej poezji belgijskiej" zarzucał filozofii pozytywistycznej minimalizm poznawczy i rezy-gnację z określania miejsca człowieka w naturze. Sztuka "wielka", nieśmiertelna powinna być symboliczna i odkrywać świat poprzez intuicję - być "sztuką dla sztuki", "wyzwoloną". Stanisław Przybyszewski w wyznaniu wiary "Confiteor" uważał, iż sztuka nie ma celu, po-nieważ jest celem sama w sobie. Sztuka "wyzwolona" jest odbiciem absolutu - dążeń człowie-ka. Ma ona być "religią ubogich", artysta zaś - jej kapłanem. "Młoda Polska" Artura Górskiego mówił o potrzebie sięgnięcia do ideałów romantyzmu. Literatura winna kontynuować ideę irredenty. Sztuka narodu nie mogła być "wyzwolona", gdyż musiała służyć Polakom. Ludwik Krzywicki w artykule "O sztuce i nie-sztuce" podkreślał zależności sztuki

Więcej o: Manifesty i programy epoki.

Obrońcy chłopa w literaturze renesansowej

Język polski, Odrodzenie

Szymon Szymonowic - jego zasługą jest wprowadzenie do literatury polskiej sielanki, utworu przedstawiającego życie ludu na tle natury, zawierającego elementy realistyczne, podkreślającego wdzięk prostego życia na wsi. "Żeńcy" to realistyczny obrazek z życia wsi pańszczyźnianej, przedstawiający ciężką dolę ludu (który pierwszy raz dochodzi do głosu w tym właśnie utworze). Występują tu dwie młode, wiejskie dziewczyny odrabiające pańszczyznę pod nadzorem ekonoma. Nie jest to typowa sielanka, obraz życia na wsi nie jest idylliczny, ukazuje całą prawdę o ówczesnych stosunkach społecznych. Do utworu wprowadzony jest prosty, ludowy język, pełen obrazowych i dosadnych zwrotów. Na tle pięknego, letniego krajobrazu powstaje smutny, szary obrazek z życia wyzyskiwanych chłopów. A.F. Modrzewski - W debiutanckiej mowie pt. "Łaski albo o karze za mężobójstwo" - wykazał dużą odwag

Więcej o: Obrońcy chłopa w literaturze renesansowej

"Oda do młodości" i "Romantyczność" jako utwory programowe

Język polski, Romantyzm

"Oda..." odzwierciedla przemiany w literaturze. Jest wierszem programowym młodzieży - wyrósł z atmosfery środowiska filomatów. Z jednej strony utwór związany jest z oświeceniem (konieczność podporządkowania jednostki społeczeństwu; utylitaryzm, wiara w możliwość ulepszenia świata, ideały przyjaźni, jedności), odwołuje się do gatunku - ody, motywów mitologicznych - Heraklesa, Hebe, z drugiej strony - tworzy romantycznego przywódcę. Osobowość ta z entuzjazmem wzywa młodych do przemiany starego świata, egoizmowi "starych" przeciwstawia altruizm "młodych". Poeta kieruje hasło: "Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga; łam czego rozum nie złamie". Kompozycja utworu opiera się na antynomiach (jasność - ciemność, piekło - niebo, postęp - zacofanie) - Mickiewicz podkreśla, iż światem rządzą sprzeczności. Romantyk ma dar widzenia przyszłości - jest profetą. Ballada "Romant

Więcej o: "Oda do młodości" i "Romantyczność" jako utwory programowe

Wyznaczniki gatunkowe dramatu romantycznego.

Język polski, Romantyzm

Dramat romantyczny był najbardziej cenionym gatunkiem w okresie romantyzmu. U źródeł dramatu romantycznego stał dramat Szekspirowski, który był niejako jego pierwowzorem. Cechy dramatu romantycznego : 1) Zerwanie z zasadą trzech jedności a) czasu (więcej niż 24 godziny) b) miejsca (cela, więzienie, klasztor bazylianów) c) akcji (jest wielowątkowa) 2) Kompozycja utworu luźna, fragmentaryczna, występują epizody, które mogą tworzyć samodzielne całości (Wielka Improwizacja, Sprawa Rollinsona) 3) Kompozycja otwarta - sceny i zdarzenia nie są powiązane w ciąg przyczynowo - skutkowy. Występują luki czasowe. Akcję oglądamy jakby we fragmentach. Zakończenie nie przynosi ostatecznego rozwiązania (końcowa wizja Konrada wśród skazańców niczego nie wyjaśnia)4) Występują istoty fantastyczne i zjawiska nadprzyrodzone (diabły, widzenia, sceny mistycz

Więcej o: Wyznaczniki gatunkowe dramatu romantycznego.

"Echa leśne" S. Żeromskiego a archetyp "Antygony"

Język polski, Młoda Polska

Pierwszą część utworu stanowi realistyczny obraz, przedstawiający ludzi różnych stanów, zebranych przy leśnym ognisku w Górach Świętokrzyskich. Spotykają się tam: dymisjonowany generał carski i oficjaliści dworscy, urzędnicy gminni oraz narrator - uczeń gimnazjalny. Stopniowo w tok luźnej rozmowy wdzierają się echa powstania. Z pamięci rozmówców wyłania się postać bohaterskiego kapitana Rymwida, pochowanego w pobliskiej mogile. Z relacji kapitana Rozłuckiego słuchacze dowiadują się, iż Rymwid, bratanek generała, rzucił służbę w armii carskiej, by wziąć udział w powstaniu, a następnie został ujęty i skazany na śmierć przez swego stryja. Wydarzenie to stanowi w noweli tragiczny konflikt. Polega on na istnieniu przeciwstawnych, równorzędnych racji, pomiędzy którymi nie sposób dokonać wyboru. Każde posunięcie bohatera zbliża go do katastrofy, jest on uwikłany w konflikt między

Więcej o: "Echa leśne" S. Żeromskiego a archetyp "Antygony"

pierwsza  |  ...  |  214  |  215  |  216  |  217  |  218  |  219  |  220

  

Ebooki edukacyjne

Dobre wypracowania
Jak samodzielnie pisać wypracowania i otrzymywać z nich wysokie oceny bez większego wysiłku?

Jak zdać egzamin?
Poznaj metody i sztuczki, aby bezstresowo i zawsze pozytywnie zdać każdy egzamin!

Techniki pamięciowe dla każdego
Jak wykorzystać moc swojego umysłu poprzez efektywne techniki pamięciowe i zapamiętać wszystko czego potrzebujesz?

Szybka nauka języków obcych
Jak szybko i skutecznie uczyć się języków obcych, wykorzystując możliwości własnego umysłu?

Szybka nauka
93 specjalne ćwiczenia, dzięki którym nauka nie będzie sprawiać Ci problemów